de mens - vooruit - 161107

luide muziek in grote zalen .. opwarmer was gesman, uit en int westvlaams, met een glansrol voor de gitarist, die dan ook in de schijnwerper stond, met de zanger/2e gitaar ernaast, nu ja, die zag eruit alsof hij net uit bed kwam, dus misschien daarom ook ... goeie nrs, 2 blazers erbij die het allemaal wat schwung geven, belange niet slecht dus ...

dan het 3tal, ondertussen de tel kwijtgeraakt hoe vaak ik ze al gezien heb (ik herinner me roeselare -eerste handtekening-, marktrock heel lang geleden -eerste trein s ochtends terug nr huis toen nog geen connectie aldaar-, eeklo, opener op werchter, leuven akoestisch, frank solo in abclub, korenmarkt, pukkelpop) maar het blijft altijd een groot en plezant feest, vandaag veel nummers (eerste 7) uit de laatste onder de duinen, blijven plakken deden vooral de opener, blind, doof of erger (met mn nu al favoriete zin langs de kant van de weg ligt een eenzame schoen een schoen van een vrouw misschien wel die van jou) en het moet gebeuren, dat keihard rockt, met drums, bas (!) en moving heads in de hoofdrol ... nadien ouder werk, dus vrolijk meezingen en meespringen, inclusief een halve meter nr voor gaan op vraag van frank, zn ogen gaan er precies op achteruit ... hij wist te vertellen dat het idee voor sheryl crow er gekomen is bij het verlaten van de vlasmarkt ... een bekend gevoel/gebeuren :) ... en inderdaad, de tekst gaat onder andere als "de zon komt op, de nacht verdwijnt" (meermaals meegemaakt) en "in this city where the girls are so pretty" (idem, of zou dit elders zijn ?) ... afsluiten met de leuke regels "vrouwen willen praten en eten, mannen verkiezen de korte pijn" en nadien nog 4 bisnummers, met op het einde hun eigen (en geef toe, veel betere) mia ... met het wederom ware en wonderschone refrein "irene, niemand heeft ooit zo mooi, neen tegen mij gezegd" ... en al dit maakt de mens: rake en klare teksten ondersteund door een solide ritmesectie ... en grote fun natuurlijk ...